فرازهايي از وصيتنامه سياسي الهي رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران حضرت آيت الله العظمي امام خميني (قدس سره)‌در ارتباط با وظايف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي
ء
	ووصيت اين جانب به وزارت ارشاد در همة‌ اعصار خصوصاً عصر حاضر كه ويژگي خاصي دارد آن است كه براي تبليغ حق مقابل باطل و ارائه چهرة‌ حقيقي جمهوري اسلامي كوشش كنند ما اكنون در اين زمان كه دست ابرقدرتها را از كشور خود كوتاه كرديم مورد تهاجم تبليغاتي تمام رسانه هاي گروهي وابسته به قدرتهاي بزرگ هستيم. چه دروغها و تهمتها كه گويندگان و نويسندگان وابسته به ابرقدرتها به اين جمهوري اسلامي نوپا نزده و نمي زنند. مع الاسف اكثر دولتهاي منطقة اسلامي كه به حكم اسلام بايد دست اخوت به ما دهند به عداوت با ما و اسلام برخاسته اند و همه در خدمت جهانخواران از هر طرف به ما هجوم آورده اند و قدرت تبليغاتي ما بسيار ضعيف و ناتوان است و مي دانيد كه امروز جهان روي تبليغات مي چرخد و با كمال تأسف، نويسندگان به اصطلاح روشنفكر كه به سوي يكي از دو قطب گرايش دارند به جاي آنكه در فكر استقلال و آزادي كشور و ملت خود باشند خودخواهي ها و فرصت طلبيها و انحصارجوييها به آنان مجال نمي دهد كه لحظه اي تفكر نمايند و مصالح كشور و ملت خود را درنظر بگيرند و مقايسه بين آزادي و استقلال را در اين جمهوري با رژيم ستمگر سابق نمايند و زندگي شرافتمندانة ارزنده را توأم با وابستگي و نوكرمآبي و ثناجويي و مداحي از جرثومه هاي فساد و معادن ظلم و فحشاء ‌بسنجند و از تهمتها و نارواها به اين جمهوري تازه تولد يافته دست بكشند و با ملت و دولت در صف واحد بر ضد طاغوتيان و ستم پيشگان زبانها و قلمها را بكار بگيرند.
	و مسئلة‌تبليغ تنها به عهدة‌وزارت ارشاد نيست بلكه وظيفة ‌همة ‌دانشمندان و گويندگان و نويسندگان و هنرمندان است. بايد وزارت خارجه كوشش كند تا سفارتخانه ها نشريات تبليغي داشته باشند و چهرة‌ نوراني اسلام را براي جهانيان روشن نمايند كه اگر اين چهره با آن جمال جميل كه قرآن و سنت در همة ‌ابعاد به آن دعوت كرده از زير نقاب مخالفان اسلام و كج فهميهاي دوستان خودنمايي نمايد اسلام جهانگير خواهد شد و پرچم پرافتخار آن در همه جا به اهتزاز خواهد آمد. چه مصيبت بار و غم انگيز است كه مسلمانان متاعي دارند كه از صدر عالم تا نهايت آن نظير ندارد. نتوانسته اند اين گوهر گرانبها را كه هر انساني به فطرت آزاد خود طالب آن است عرضه كنند بلكه خود نيز از آن غافل و به آن جاهل اند و گاهي از آن فراري اند
اصولي از قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در ارتباط با وظايف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي
	اصل سوم:
	دولت جمهوري اسلامي ايران موظف است براي نيل به اهداف مذكور در اصل دوم همة ‌امكانات خود را براي امور زير بكار برد:
	ايجاد محيط مساعد براي رشد فضائل اخلاقي براساس ايمان و تقوا و مبارزه با كلية ‌مظاهر فساد و تباهي.	-ء 1
	بالا بردن سطح آگاهيهاي عمومي در همة ‌زمينه ها با استفاده صحيح از مطبوعات و رسانه هاي گروهي و وسايل ديگر.	-ء 2
	و غيره	-ء 3
	تقويت روح بررسي و تتبع و ابتكار در تمام زمينه هاي علمي، فني، فرهنگي و اسلامي از طريق تأسيس مراكز تحقيق و تشويق محققان.	-ء 4
	اصل پانزدهم:
	زبان و خط رسمي و مشترك مردم ايران فارسي است. اسناد و مكاتبات و متون رسمي و كتب درسي بايد با اين زبان و خط باشد ولي استفاده از زبانهاي محلي و قومي در مطبوعات و رسانه هاي گروهي و تدريس ادبيات آنها در مدارس در كنار زبان فارسي آزاد است.
	اصل بيست و چهارم:
	نشريات و مطبوعات در بيان مطالب آزادند مگر آنكه مخل به مباني اسلام يا حقوق عمومي باشد، تفصيل آن را قانون معين مي كند.
	اصل يكصد و پنجاه و سوم
	هرگونه قرارداد كه موجب سلطه بيگانه بر منابع طبيعي و اقتصادي، فرهنگ، ارتش و ديگر شئون كشور گردد ممنوع است.
	اصل يكصد و شصت و هشتم:
	رسيدگي به جرايم سياسي و مطبوعاتي علني است و با حضور هيأت منصفه در محاكم دادگستري صورت مي گيرد.
	نحوة ‌انتخاب، شرايط، اختيارات هيأت منصفه و تعريف جرم سياسي را قانون براساس موازين اسلامي معين مي كند.
نظريه مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي  مد ظله العالي در پاسخ به نامه استفساري وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي به محضر مبارك معظم له درخصوص حق التأليف و حق التكثير (كپي رايت
	ء
	حق التأليف دربارة‌مؤلفين و مصنفين داخل كشور امري منطقي و شرعي است لكن انعقاد قرارداد متقابل اين حق (كپي رايت) با كشورهاي ديگر در حال حاضر مفيد و بمصلحت نمي دانم بلكه به ضرر و برخلاف مصلحت مي دانم.
	شماره 5543/9/14157/1
	تاريخ 21/9/73
	ء
	محضر مبارك رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيه الله العظمي حاج سيدعلي خامنه اي  مد ظله العالي
	با سلام به استحضار عالي مي رساند:
	در تمام كشورها، از جمله ايران طبق قوانين ملي راجع به حق مؤلف يا حق تكثير (كپي رايت)، هر شخص حقيقي يا حقوقي به شرطي مي تواند اثر علمي، ادبي يا هنري (مانند كتاب، مقاله،‌فيلم يا اثر موسيقي) را مورد استفاده غيرشخصي و انتفاعي (مانند ترجمه و تكثير كتاب و تكثير يا پخش از راديو و تلويزيون آثار صوتي و تصويري)‌قرار دهد كه اجازة‌خالق اثر (مانند نويسندة كتاب، آهنگساز يا فيلمساز) را كسب كند و از شخص حقيقي يا حقوقي ديگري كه خالق اثر است صدور اجازة‌استفاده به وي واگذار شود (مانند بنگاه نشر كتاب يا آثار صوتي و تصويري). اين اجازه معمولاً در قالب پرداخت حقوق مادي به صاحب اثر و با توافق طرفين يعني متقاضي استفاده و صاحب اثر حاصل مي شود.
	اغلب كشورها علاوه بر داشتن قانون ملي دربارة‌حق مؤلف، در قالب معاهدات بين المللي به يكديگر تعهد سپرده اند كه در قبال استفادة‌انتفاعي شهروندان خود از آثار علمي، ادبي يا هنري شهروندان كشورهاي ديگر حقوق آنها را رعايت كنند.
	آيا جايز است كه جمهوري اسلامي ايران نيز اين تعهدات دوجانبه را با كشورهاي ديگر بپذيرد؟
	سيدمصطفي ميرسليم
	وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي